ഋതുഭംഗികള്‍

മനസ്സിന്‍ ജാലകം തുറന്നു വന്ന  പൌര്‍ണമിയെ ,

മിഴിയില്‍ നിദ്ര മയങ്ങുമ്പോള്‍,

അകമേ  നിറയുന്ന വെളിച്ചമാണ് നീ  .. 

പുലരെ   പൊന്‍ പ്രഭാതം പുഞ്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ,

മിഴിയില്‍  തിളങ്ങുo   വജ്രമാകുന്നു   നീ .

ഹൃദയത്തില്‍ അലിഞൊഴുകും ഈണമായും, നിണമായും

പിന്നെ  എന്നിലെ ഞാനറിയാത്ത ഞാനായും,

ഉള്ളിലെ ഋതുഭംഗികളുടെ ഭാവമായും,

അമൃതായി ജീവനിലലിയും  പ്രസാദമായും,

മാനസ സരസ്സില്‍ വിടരുന്നൊരു നിശാപുഷ്പമെ,

നിന്നിലെ അഴകും സുഗന്ധവും അറിയുന്നു ഞാന്‍ . 

കണ്ണില്‍ സ്ഫടികം തെളിയിച്ചഗ്നിയുമായി 

എന്‍  നെഞ്ചിലെ പ്രണയാതുരതയെ ജ്വലിപ്പിച്ചും 

എന്നും  കണ്ട   ഒരേ   സ്വപ്നത്തെ  മോഹിച്ചും 

ഇന്ന് ഇലകള്‍ പൊഴിച്ച ഈ വഴിയില്‍  നടക്കുമ്പോള്‍,

അകലെ തെളിയുന്ന വെട്ടത്തെ നോക്കി 

കണ്ണൊന്നു ചിമ്മവെ ,  കാണുന്നു ഞാന്‍,

'കൈകോര്‍ത്തു നമ്മള്‍ അഗ്നിയെ വലം വയ്കുന്നതും  

വേദമന്ത്രങ്ങളും വാദ്യങ്ങളും  നമുക്കായി മുഴങ്ങുന്നതും

ഒടുവില്‍  സിന്ദൂരമണിഞ്ഞു നീയെന്റെ നിഴലായി നില്‍കുന്നതും'.....

ഇന്നീ ഋതുക്കള്‍ മനസ്സില്‍  പൊഴിക്കും നിനവുകള്‍

നിളയാം മോഹങ്ങള്‍കുമീതെയൊഴുകവേ,

അതിന്‍  തീരത്തിരുന്നു,വര്ണ്ണശബളമാം പുഞ്ചിരിതൂകി

എന്റെ തോളില്‍ ശയിക്കും  പ്രിയയുമൊത്ത്
 നെയ്തു  തീര്‍ക്കുന്നു  ഞാന്‍ ,നാളെയുടെ സ്വപ്ന  ഗോപുരങ്ങള്‍ ..

നാളെ

" From,

   Amrita College Of Engineering

   Bangalore

To ,

   Sanjay Krishnan ........."

............തികച്ചും ആകസ്മികമായാണ്  അവനു  അഡ്മിഷന്‍ ലെറ്റര്‍ ലഭിച്ചത് . കുറച്ചു നാള്‍ ലക്ഷ്യമില്ലാതെ അലഞ്ഞതുകൊണ്ടും , ഉള്ള ജോലി ഒരു നിമിഷത്തെ വികാരത്തില്‍ വലിച്ചെറിയുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ശൂന്യതകൊണ്ടും അസ്വസ്ഥമായ അവനു ആ ലെറ്റര്‍ ഒരു വേനല്‍ മഴപോലെ ആശ്വാസം നല്‍കി. ആദ്യത്തെ ആ മഴതുള്ളികളില്‍തനെ അവനില്‍ പ്രതീക്ഷയുടെ പുത്തന്‍ നാമ്പുകള്‍ തളിര്‍ത്തു . എങ്കിലും എഞ്ചിനീയറിംഗ് കഴിഞ്ഞു രണ്ടു മൂന്ന് വര്ഷം ജോലി ചെയ്തു  വീണ്ടും പഠിക്കാന്‍ തുനിയുകയെന്ന  സാഹസം അവനില്‍ ആശങ്കകളും ഉളവാക്കി . എന്നിരിക്കിലും വീട്ടില്‍ യാത്ര പറഞ്ഞു ബാംഗ്ലൂര്‍ അമൃത കോളേജിലേക്ക് M.Tech പഠനത്തിനായി യാത്ര തിരിക്കുമ്പോള്‍ അവന്‍ മറ്റൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല - ഒരു നല്ല ജോലിയിലേക്കുള്ള വഴിയായി മാത്രം അവന്‍ M.Tech പഠിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷന്‍നിലെ തിരക്കിനു സൗന്ദര്യം നല്‍കുന്ന സുന്ദരികളായ പെണ്‍കുട്ടികളെ  അവന്‍ ഇടയ്ക്കിടെ നോക്കിയിരുന്നു .കഥാപാത്രങ്ങളില്‍ നിന്ന് കഥാപാത്രങ്ങളിലേക്കും , പിന്നെ നായകരിലെക്കും മാറുന്ന  ഒട്ടേറെപേരെ  അവന്‍ കണ്ടു. അതില്‍ ഒരു മുഖം മാത്രം അവനെ ആകര്‍ഷിച്ചു. വിവാഹം കഴികുന്നത് ഇങ്ങനത്തെ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ ആയിരിക്കണം എന്നവന്‍ ആഗ്രഹിച്ചു. നേരം ഇരുണ്ടു. മേഘഷകല്ങ്ങല്‍ക്കിടയിലൂടെ ഒഴുകുന്ന ചന്ദ്രന്റെകൂടെ അവനും നീങ്ങി .നാളത്തെ ഉഷസ്സ് പുലരുന്നതോടെ ബാംഗളൂര്‍യെന്ന മഹാനഗരം അവനു സമ്മാനിക്കാന്‍ പോകുന്ന ഭാഗ്യങ്ങളും സ്വപ്നംകണ്ട് അവന്‍ ഉറങ്ങി...

     

The Sunrise

The Sunrise

Driving through the curls of the ghats,

I see the sunrise from the heart of the horizon..

I see on one side the light of love

And the dark side that pales off on the other.

I feel the ghostly faces had spared my thoughts,

Who plunges into the bed of my mind

In a blink of the eye,whilst the ebb of consciousness..

I see the clear sky above and

Sprouting leaves adorned by the jewels of dew.

I just started my journey,but hastely

The ache heeling breeze sweeps inside the inner eye.

I feel the change is here and the road ahead

Is lit up by the light of the heart…

                                                          Ajith Vijayan.

ആടിമാസപ്പുലരി

ഈ ജനലിനു ചാരെ , നിനവുകൾക്ക് മീതെ
തിളക്കം വറ്റിയ മിഴികളുമായ് ,

പെയ്തു തോരാത്ത മഴയെ നോക്കി ഞാനിരിപ്പൂ ..

ഹൃദയത്തിലുരസ്സി തണുത്തു വീശുന്ന കാറ്റ് ,

ഉള്ളിലാളിപ്പടരും തീയെ ഒന്നുനോക്കി തിരിച്ചുപോയി ..

വിലാപങ്ങൾക്കപ്പുറം പാർക്കുന്നവന്റെ പാട്ട് ,

പെരുംതുടികൊട്ടി  പാടുന്നു ആടിമാസപ്പുലരി .

കർക്കിടക്കഞ്ഞി അവസാന രുചിയായി നുണഞ്ഞു           

ശാന്തിയിലേക്ക് കണ്ണടക്കാൻ‍ വ്രതം നോറ്റവന്

മറുപാട്ടായി കേൾക്കാമിനി രാമകഥ   ..  

                                                                                                 

                                                                            അജിത്‌  വിജയന്‍ 

                                                                              17/07/2011

THE BETRAYAL

The Betrayal

                          

The lonely night was howling behind the woods,

A masked face, spiritless seemed wandering

The glow of soul was concealed  by the gown of grief,

The eyes of hope sunk in sorrow ,swelled in anguish,

The heart  groaned as a beaten up beast..

The breeze could break his bosom..

The chest of secrets was unfold..

To his last friend he murmured,

“They told it was a weapon,I dint realize

  I wasn’t a good master either,

  But I gave my soul into it

  Still I was stabbed,deep in heart..

  By the one whom I spared my heart for”..

                                      Ajith Vijayan

                                      15/07/2011

MONSOON

The heavy rainfalls of monsoon, the havocs,

That curtails playful moods of summer sunsets,

Holding back smiles behind the window panes,

The dark hovering around the mind like beetles.

Glaring the roadside views,bring some hope;

The vehicle vipers cleansing the inner vision;

The yellow beams that fall in my eyes

Then through the nerves to the mind..

The solo beams of hope in the dark around me

Brighting up monsoon souls of solitude

From shores to shelves of heart-

Blows the iceworn wind;all memorable nostalgias..

Yet again another monsoon here,

It rains cooling the hearth of heart,

The pains of past, pains of love..

Awakes the seeds from slumber,hopes of  future..

                                                -Ajith Vijayan

THE MOMENTO

THE MOMENTO

Oh! an awful night,the silent valley;

So powerful the vehement memories

Resurects plaintive antique memoirs,

Time had run though,half a century.

This fine flute,the momento of her

Pierced into my lamenting sight and

All memorabilia,as a wave flinged

In my soul withered romantic heart.

My heart was once the paradise of pleasures

That she adored;an oath to keep long

Now grew as the memorial of a fright night,

Fearing darkness and drooping senses.

This old valley resort we lived in together

Until the finale time:The open windows

Did bring charming flurries of snow:

As cold as her last breathe,I remember.

Stories of death and reunion I’ave heard

And my insane mind do believe these

To make the best music at my funeral

I pour this venom through her flute…..

    -Ajith Vijayan